ชุดนักเรียน/แบบฟอร์มนักศีกษา

ประเทศสารขันต์มีกำหนดให้เด็กที่อยู่ในระบบการศึกษาจะต้องสวมชุด/แบบฟอร์ม เพื่อแสดงออกถึงการมีสถานะของการเป็นนักเรียน-นักศึกษา ตั้งแต่อายุ 4ขวบ จวบจนจบมหาวิทยาลัย 21-22ปี

ซึ่งทำให้มีการกำหนด สีเสื้อ-กางเกง ตามแนวทางของสถาบันการศึกษา จำแนกได้ดังนี้

วัยก่อนปฐม เสื้อ-ขาว กางเกง-น้ำเงิน กระโปรง-น้ำเงิน

วัยปฐม เสื้อ-ขาว กางเกง-น้ำตาล กระโปรง-น้ำเงิน

วัยมัธยม เสื้อ-ขาว กางเกง-น้ำตาล/ดำ/เทา กระโปรง-น้ำเงิน/ดำ/เทา

วิชาชีพ/มหาวิทยาลัย เสื้อ-ขาว เกง-ขายาวสีดำ กระโปรง-สีดำ

ปล.แล้วแต่ข้อกำหนดขอสถาบัน

คำถาม ทำไมต้องมีแบบฟอร์ม มีแล้วไม่มี มีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันอย่างไร

ข้อดี

-เป็นระเบียบเรียบร้อย บ่งบอกว่าเป็นนักเรียน/นักศึกษาของสถาบันใด

-ชุดนศ.สาว มีหลายแบบให้เลือก จะโชว์นม หรือ โชว์จิ๋ม ฮ่าๆๆๆๆ ถ้าไม่มีก็จะกลายเป็นแต่งตัวล่อแหลม(หากเป็นชุดลำลองพวก เสื้อยืดรัดรูป-กระโปรง3นิ้ว) แต่ถ้าเป็นชุดเครื่องแบบจะลดความอนาจารไปครึ่งนึง

-ข้ออื่นๆ...... คิดไม่ออกแฮะ

ข้อเสีย(หรือถ้าไม่มีจะมีประโยชน์อะไร)

-ใช้บัตรนร.แทน ชุดฟอร์มได้แถมยังหัดให้เด็กมีความรับผิดชอบ หากกลัวว่าจะมีคนมาปะมนนสถานศึกษา

-เปลืองค่าใช้จ่ายในการซื้อ ชุด/เครื่องแบบ แม้ปัจจุบันจะรัฐจะอุดหนุนค่าใช้จ่ายส่วนนี้ คำถามคือ ถ้ายกเลิกกฏนี้ไป คนที่เสียประโยชน์คือเอกชน แล้วรัฐจะเดือดร้อนไปทำไม หรือรัฐมีส่วนได้-เสียกับเอกชน หรือกลัวอุตสหกรรมสิ่งทอจะล่มสลาย

หากเรามองดูประเทศตะวันตกจะยกเลิกเรื่องชุดเครื่องแบบไปในหลายๆวงการ ไม่ว่าการศึกษา/ราชการ/เอกชน คงเหลือไว้เพียง กลุ่มทหาร ตำรวจ ผู้รักษากฏหมาย ขนาดคุณหมอเค้ายังไม่สวมเสื้อกราวเดินห้างเหมือนบ้านเรา

แม้แต่ประเทศญี่ปุ่น ก็คงเหลือไว้เฉพาะวงการการศึกษา ถึงแค่ระดับมัธยม เพราะเค้าให้อิสระ คนในการคิดที่จะแต่งกาย แต่อาจจะดูให้เหมาะตามกาละเทศะ

ในส่วนของประเทศไทย หากมองว่าทำไมวัฒนธรรมการแต่งกายให้มี ชุดฟอร์มก็น่าจะมีเหตุผลหลักๆ ดังนี้

- คอรัปชั่น : มีแน่ๆ แต่ไม่มีใบเสร็จ ถ้าไม่มีจะบังคับให้เด็กนักเรียน-นักศึกษา กว่า 4-8 ล้านคนซื้อเสื้อผ้าแต่งไปโรงเรียนทำไม คิดง่ายๆ ค่าใช้จ่ายชุดละ 200 บาทต่อปี ก็เป็นวงเงิน 200x 4ล้าน = 800ล้านบาท ถ้าต้องซื้อคนละ 3 ชุด ก็เป็นเงิน 2,400 ล้านบาท ต่อปี ถ้านักกินเมืองได้ส่วยอยู่ที่ 20% ก็เป็นวงเงิน 480ล้านบาท ต่อปี

- ชุดฟอร์ม เป็นการแบ่งชนชั้นวรรณนะ ที่คนไทยยังยึดถือกันมาแต่โบร่ำโบราณ เพราะคนไทยถือว่าการเป็นราชการ คือการเป็นเจ้าคนนายคน , คนแต่งตัวภูมิฐาน คือคนมีการศึกษา , คนใส่เสื้อผ้ามียี่ห้อ(แบรนด์) คือ คนมีฐานะ

น้อยคนที่จะมองว่า เพียงให้นักเรียน-นักศึกษา สวมชุดแต่งดายที่เป็นการเคารพสถานที่ และเหมาะกับสภาพอากาศแบบไทยๆ หรือเหมาะกับการใช้งานในแต่ละวัย ก็เพียงพอ..... มีอย่างที่ไหน เมืองไทยเมืองร้อน แต่พนักงานออฟฟิสไทย ต้องใส่สูท ผูกไทท์ หรือ สวมกระโปรงยาวแคบ มีชุดสูทครึ่งตัว

เราลองมาออกแบบชุดฟอร์มของ นักเรียน-นักศึกษาใหม่ ดูไหมครับ

วัยก่อนปฐม เสื้อ-ยืด สีอะไรก็ได้ กางเกง-ขาสั้น สีอะไรก็ได้ รองเท้าผ้าใบ

วัยปฐม เสื้อยืด-เชิ๊ต สีไม่กำหนด กางเกง-ขาสั้น/ยาว สีไม่กำหนด รองเท้่าผ้าใบ , กระโปรง-ยาว

วัยมัธยม เสื้อยืด-เชิ๊ต สีไม่กำหนด กางเกง-ขาสั้น/ยาว สีไม่กำหนด รองเท้่าผ้าใบ , กระโปรง-ยาว

วิชาชีพ/มหาวิทยาลัย เสื้อ-เชิ๊ตไม่จำกัดสี กาเกง-ผ้าขายาว กระโปรง-ยาวต่ำกว่าเข่า รองเท้าคัตชู หรือรองเท่าหนัง

อืม.... เราจะประหยัดกันไปได้เท่าไหร่นะ ก็ราวๆ 50% จากที่ประมาณการในตอนต้นก็แล้วกัน แล้วก็ไม่ต้องไปจ่ายส่วยนักกินเมืองอีกด้วย

มาช่วยกันรณรงค์ยกเลิกชุดฟอร์มกันเถอะ ครับ